POP HABER Popüler Haber Sitesi

Türkiye’de edebiyat, yazıyla başlamaz. Önce yazar profili gerekir.

Türkiye’de müzik alanında uzun süredir bir yanlış adlandırma var. Yaşanan şey “beğeni farkı”, “estetik tartışma” ya da “müzikal seviye” meselesi değil. Bu, doğrudan doğruya kimin konuşabileceğine, kimin susması gerektiğine dair sınıfsal bir rejimdir.

Türkiye’de müzik tartışmaları genellikle estetik üzerinden yürütülür: iyi–kötü, nitelikli–niteliksiz, popüler–alternatif. Oysa bu ikilikler, gerçekte müzikle ilgili olmaktan çok sınıfsal ve kültürel konumlanmaların dilidir.

Christopher Guest sineması ile Türkiye’deki edebiyat, müzik ve tiyatro alanları arasında kurulan bu karşılaştırma, kültürel alanın evrensel bir yapıya sahip olduğunu gösterir. Kültürel sermaye, masum bir estetik beğeni meselesi değil; meşruiyet dağıtan, dışlayan ve hiyerarşi kuran bir iktidar biçimidir.

Kültürel Sermaye Nasıl Üretiliyor

Türkiye’de Kültürel Sermaye: Kısa Bir Çerçeve

Pierre Bourdieu’ye göre kültürel sermaye, bireylerin toplumsal hiyerarşi içinde konumlanmasını sağlayan, parayla doğrudan ölçülmeyen ama son derece etkili bir güçtür. Üç biçimde ortaya çıkar

Özellikle Waiting for Guffman ve A Mighty Wind, kültürel elitizm ile taşra saflığı arasındaki gerilimi ironik bir biçimde sunar. Ancak Guest, asla yukarıdan bakmaz; entelektüeller de en az “taşralılar” kadar gülünçtür.

Mockumentary sinemasının kökleri 1960’lı ve 1970’li yıllara kadar uzanır. Ancak türün geniş kitlelerce tanınması, 1984 yapımı This Is Spinal Tap filmiyle gerçekleşmiştir. Bu film, rock müzik belgesellerini hicveden yapısıyla mockumentary türünün sinema tarihindeki yerini sağlamlaştırmıştır.

Christopher Guest’in dünya çapında tanınmasını sağlayan yapım, 1984 yılında gösterime giren kült film This Is Spinal Tap olmuştur. Filmde canlandırdığı Nigel Tufnel karakteri, rock müzik dünyasının abartılı egosunu ve klişelerini hicveden ikonik bir figür haline gelmiştir.