Arşiv

Ludizm, Marx’ın emek ve yabancılaşma kuramının tarihsel sahnedeki ilk tezahürlerinden biridir. Ludistler teorik olarak Marx’ı okumamış olabilir; ancak yaşadıkları, Marx’ın analiz ettiği kapitalist yabancılaşmanın çıplak deneyimidir.

Hareketin adı, efsanevi bir figür olan Ned Ludd’a atfen kullanılır. Ludd’un gerçekten yaşayıp yaşamadığı bilinmese de, bu isim direnişin sembolik lideri hâline gelmiştir.

1934’te Nazi baskıları nedeniyle Almanya’dan ayrılan Gropius, Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmiştir. Harvard Üniversitesi’nde öğretim üyeliği yaparak modern mimarlık düşüncesini ABD’de yaygınlaştırmıştır.

Bauhaus Sanat ve Tasarım Okulu, 1919 yılında Walter Gropius tarafından Weimar kentinde kurulmuştur. I. Dünya Savaşı’nın ardından yıkıma uğramış bir Avrupa’da Bauhaus, sanatı elit bir uğraş olmaktan çıkarıp gündelik yaşamın merkezine yerleştirmeyi hedeflemiştir.

Mies van der Rohe’nin mimarlığının merkezinde açık plan ve evrensel mekân kavramı yer alır.

20. yüzyıl modern mimarlığı tek bir doğrusal akım değildir; aksine farklı ideallerin ve çelişkilerin iç içe geçtiği bir düşünsel alandır. Le Corbusier, Bauhaus ve Mies van der Rohe, bu alanın üç temel ama farklı yönünü temsil eder.

Le Corbusier, insan bedenini merkeze alan bir ölçü sistemi olan Modulor’u geliştirmiştir. Altın oran ve insan anatomisine dayanan bu sistem, mimarlıkta evrensel bir ölçü dili yaratmayı hedefler.

Schitt’s Creek ilerledikçe Moira, bu performatif kimliği gevşetmek zorunda kalır. Sahici temas, rolü sürdürülemez kılar.

Festival sinemasına aşina bir habitus, sessizliği “anlam” olarak okur. Diğer habitus, boşluk görür. Kimse yanlış değildir; ama herkes eşit konumda değildir.

Pierre Bourdieu ile Régis Debray arasındaki fark, genellikle “biri sosyolog, diğeri iletişim teorisyeni” gibi masum bir ayrımla geçiştirilir. Oysa bu fark, kültür alanlarında kimin konuştuğunu değil, neyin hayatta kaldığını belirleyen bir yarılmaya işaret eder.